Πέμπτη 5 Μαΐου 2016

ΛΑΖΑΡΙΑΤΙΚΕΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΑΠΟ ΤΗΝ 97ΧΡΟΝΗ ΜΑΡΙΑ ΤΑΣΙΚΑ

     

           Μια τυχαία συνάντηση στον δρόμο της 97χρονης πλέον, Μαρίας Τασίκα μητέρας του Αργύρη, του Νικόλα, του Βασίλη, του Ηρακλή και της Ευαγγελίας, στον δρόμο, μπροστά από την βρύση του Μέγκα, μας δίνει την δυνατότητα να μάθουμε πληροφορίες για τα κάλαντα του Λαζάρου στην εποχή της.




      Πριν περίπου 85 χρόνια, όπως επίσης για σημεία αναφορά για εκείνη την εποχή, ( ο πλάτανος που μας λέει ποιος είναι; ), έθιμα και παραδόσεις από το 1930 περίπου και ονόματα χωριανών που έφυγαν τόσο νωρίς, που πολλοί από μας δεν τους γνωρίσαμε καν.

Παρακάτω οι στίχοι δύο τραγουδιών που ακολουθούν, για τα σπίτια που έχουν μικρό παιδί και αγόρι σε ηλικία γάμου!

 1. Μάναμ το  ιγιόκα σου, μάναμ το μοναχό σου,
τον έλουζες, τον χτένιζες.

Στο δάσκαλο τον στέλνεις.
Και ο δάσκαλος τον έδερνε με μια ψιλή βεργούλα.

Με μια ψιλή, με μια λιανή,  με μια μαλαματένια.
Παιδί μου που ειν΄ τα γράμματα ,

παιδί μου που ειν ο νους σου;
Τα γράμματα είναι στο χαρτί κι ο νους μου παραπέρα!

(κατά περίπτωση και σε κόρη, ανάλογα την οικογένεια)

2. Ένα όμορφο παλίκαρο, ένα ΄μορφο παλικάρι,
μήλο κρατεί στα χέρια του, λεμόνι στην ποδιά του,
λεμόνι λεμονίτσικο θέλω να γυναικίσω...
σαν θες παιδί μ΄να γυναικείς, γυναίκα για να πάρεις,

σείρε στον πέρα μαχαλά, στον πέρα και στον δώθε,

εκείνε τρεις δασκάλισες, αχ τρεις δασκαλοπούλες,

την μια την τάζουν Βασιλιά, την άλλη ταζν στο Ρήγα,




την τρίτη την μικρότερη, την τάζουνε σε σένα!






ΠΑΤΗΣΤΕ ΕΔΩ ΓΙΑ ΝΑ ΔΕΙΤΕ ΤΟ ΒΙΝΤΕΟ

ΠΡΩΤΟΧΡΟΝΙΑ 1997 ΣΤΗΝ ΟΞΥΝΕΙΑ


       Πρωτοχρονιά του 1997 στην πλατεία του χωριού μας με τα Λογκατζάρια, ένα έθιμο του χωριού μας που έρχεται από πολύ παλιά, χαρούμενοι οι κάτοικοι ξορκίζουν τον παλιό  χρόνο και υποδέχονται χαρούμενοι διασκεδάζοντας τον καινούριο.
Στο καφενείο του Φλόκα, που τότε είχε η οικογένεια του Βαγγέλη Μάνου, με τον Μέλλιο Ηλία που ερχόταν από την Γερμανία για να μας δει, τον Κώστα Θεοδώρου, τον Χρήστο Παπαχρήστο, Σωτήρη Καραπέτσα  και άλλους πολλούς, που δεν είναι πλέον μαζί μας!
Το αρχείο ανήκει και πάλι στον κ. Θανάση Ράπτη!
  ΠΑΤΗΣΤΕ ΚΑΙ ΔΕΙΤΕ ΤΟ ΒΙΝΤΕΟ ΕΔΩ...


ΠΑΣΧΑΛΟΓΙΟΡΤΑ ΣΤΗΝ ΟΞΥΝΕΙΑ ΑΠΌ ΤΟ 1997


Στην αυλή του δημοτικού μας σχολείου, μετά την θεία λειτουργία οι κάτοικοι του χωριού μας στα Πασχαλόγιορτα  με τα Πασχαλοτράγουδα που δυσκολευόμαστε να αποκρυπτογραφήσουμε αλλά σιγά - σιγά τα "ξεκλειδώνουμε".

Με φίλους καλούς που έφυγαν πρόωρα από κοντά μας και ηλικιωμένους που  μακροημέρευσαν, θα τους θυμόμαστε πάντα μέσα από αυτές τις στιγμές που μας χάρισε με τις λήψεις του ο Θανάσης Ράπτης!

πατήστε στον πιο κάτω σύνδεσμο για να δείτε το βίντεο...

                                                                                      Πάσχα στην Οξύνεια 1197

Τετάρτη 4 Μαΐου 2016

ΠΑΝΗΓΥΡΙ ΤΟΥ ΑΙ ΓΙΩΡΓΗ 2 ΜΑΐΟΥ 2016

   Τιμήθηκε και φέτος με ιδιαίτερη ευλάβεια ο Άγιος Γεώργιος, με συμμετοχή αρκετών χωριανών και η συνεργασία του Πολιτιστικού Συλλόγου και του  ιερέα μας Ιωάννη Κουβελά, έφερε ένα πολύ καλό αποτέλεσμα.
Η βιντεοκάλυψη είναι και πάλι του κ. Ράπτη Θανάση!
Να είμαστε καλά και του χρόνου στον χορό, να είναι περισσότεροι Γιώργηδες και Γεωργίες.
  
   Στον παρακάτω σύνδεσμο μπορείτε να δείτε  την εκδήλωση που πραγματοποιήθηκε στον Αι Γιώργη και στην αυλή του σχολείου μας!

Τρίτη 3 Μαΐου 2016

ΕΟΡΤΑΣΜΟΣ ΤΟΥ ΛΑΖΑΡΟΥ 23 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 2016

Εορτάσθηκε και φέτος η  Ανάσταση  του Λαζάρου στο χωριό μας, χάρη στην προσπάθεια των γυναικών του χωριού μας και την αγάπη του κ. Ράπτη Θανάση για το χωριό μας και τα έθιμά μας που ακολούθησε για άλλη μια φορά όλη την περιδιάβαση του χωριού μας! Να είναι όλοι καλά και του χρόνου μεγαλύτερη η παρέα τους! ( δείτε τις στον παρακάτω σύνδεσμο )
https://www.youtube.com/watch?v=0tPDixZrkZQ 

Κυριακή 6 Σεπτεμβρίου 2015

2η πεζοπορία 09 Αυγούστου 2015

Ευχαριστώ όλους όσους συμμετείχαν.

33 άτομα από 10 έως 75 ετών. Μια σχετικά δύσκολη διαδρομή 14 χιλομέτρων. Ευχαριστώ τον κ. Τσιλίκη Δημήτριο,  Πρόεδρο του χωριού μας για την υποστήριξη και για την παροχή δροσερού νερού και εδεσμάτων στα σημεία που κάναμε στάσεις. Τέλος ευχαριστώ και τον κ. Παπαχρήστο Ευθύμιο εκπαιδευτικό στην Γερμανία που ήρθε νωρίτερα για να είναι σήμερα μαζί μας.
Ξεκινήσαμε 08:00 και επιστρέψαμε 13:00 με 4 στάσεις αρκετών λεπτών για ξενάγηση και περιγραφή των σημείων που βρισκόμασταν.
 Να ευχαριστήσω και την οικογένεια Παπαχρήστου Χρήστου που μας περίμενε στην Βρύσ' Κανάρι με ωραιότατα λουκούμια και δροσερό νερό!!!
Συμμετείχαν οι παρακάτω:
Τασίκας Γιώργος, Ράπτης Θανάσης, Καραδήμα  Φωτεινή, Τασίκα Μαρία, Τασίκα Ηρλω, Τασίκα Αριάδνη, Τασίκας Χρήστος, Τασίκας Ηρακλής, Μάνος Ιωάννης, Γεωργία Μάνου, Μέλλιος Μιχάλης, Παρασκευή Μέλλιου, Παπαστεργίου Χρήστος, Τρέλλης Κώστας και η σύζυγος κ. Κική, Τρέλλη-Μάνθου Μαρία, Στύλλου Αθανασία, Τσιλίκη Κατερίνα, Μπέλλος Βασίλης, Παπάς Κώστας, Παπαχρήστος Ευθύμιος, Παπαχρήστος Κώστας, Παπαχρήστου Σοφία, Μυλωνάς Νίκος, Ράπτη Ζέτα, Παπάς Ντίνος, Παπά Δήμητρα, Σδόνα Ερμιόνη και η κόρη της Κυριακή, Δωρούσης Μπάμπης και ο γιος του Δημήτρης, Γαλανή Θεοδωρακοπούλου.

























Κυριακή 5 Απριλίου 2015

ΛΑΖΑΡΙΝΕΣ 2015 & ΚΑΛΑΝΤΑ ΤΟΥ ΛΑΖΑΡΟΥ



       Ο Πολιτιστικός Σύλλογος του χωριού μας και φέτος αναβίωσε το έθιμο με τις "Λαζαρίνες και τραγούδησαν τα κάλαντα στις γειτονιές του χωριού μας φέρνοντας το μήνυμα ότι έρχεται το Πάσχα. 

Καλή Ανάσταση για όλους μας και του χρόνου.

     Ευχαριστώ τον κ. Ράπτη Θανάση για τις φωτογραφίες που μου έστειλε με τις φετινές Λαζαρίνες.


        Νικήτρια στον φετινό διαγωνισμό για τον στολισμό καλαθιού Λαζαρίνας στην πόλη της Καλαμπάκας, αναδείχθηκε  η Ανδριάνα Τασίκα που με την βοήθεια της γιαγιάς και της μαμάς κατάφερε να πάρει την διάκριση και να ποζάρει χαρούμενη στον φακό του meteora.gr .
Χρόνια πολλά και του χρόνου.


Μετά την εκκλησία οι «Λαζαρίνες», γυναίκες από κάθε γειτονιά ντυμένες με τις γραφικότατες τοπικές φορεσιές, επισκέπτονται τα σπίτια του χωριού και λένε το Λάζαρο:
'Ήρθε ο Λάζαρος ήρθαν τα βάγια
ήρθε η Κυριακή που τρων τα ψάρια………..

και άλλα τραγούδια που έχουν σχέση με το σπίτι που επισκέπτονται (αν έχουν μικρό παιδί, αν είναι ελεύθερες κοπέλες, τσελιγκάδες, γραμματιζούμενοι κ.λ.π.). και οι νοικοκυρές κερνούν τοπικάεδέσματα και γλυκά που έχουν ετοιμάσει.

Πρώτα πηγαίνουν στο σπίτι του παπά του χωριού, τραγουδώντας το τραγούδι:

«ΣΙΓΑΝΑ ΠΑΕΙ Η ΒΡΟΧΗ»
Σιγανά πάει η βροχή, σιγανά πάω κι εγώ
στον αφέντη τον παπά, στην κυρά την παπαδιά.
Την έβρισκα που ζύμωνε και διπλοκοσκίνιζε,
Για να κάνει τις λειτουργιές,
Να τις πάει στην εκκλησιά, στον αφέντη τον παπά.
Φθάνοντας στην αυλή του σπιτιού, η παπαδιά, η οποία περιμένει, κερνάει τις Λαζαρίνες οι οποίες παραλαμβάνουν τα «βάγια», που έχει μαζέψει από τις δάφνες του χωριού, τα οποία στην συνέχεια μεταφέρουν στην εκκλησία για την επόμενη μέρα που είναι η Κυριακή των Βαΐων. Οι δε γυναίκες τραγουδούν και χορεύουν άλλα τραγούδια όπως:

«ΑΠΑΝΩ ΣΤΗΝ ΜΟΣΧΟΜΗΛΙΑ»
Απάνω στην μοσχομηλιά
Κι απάνω σε άγριο κλίμα
Εκεί κοιμάται ο δέσποτας
Με το χαρτί στο χέρι
Με το χαρτί, με την Αγιά,
με τα’ Άγιο το Βαγγέλιο.
Σήκω ρε μαύρε δέσποτα
και μην βαριοκοιμάσαι.
Τα μοναστήρια σήμαναν
κι οι εκκλησιές διαβάζουν.
Και η δική μας εκκλησιά
δεν ψέλνει δεν διαβάζει.
Με τα χαρτιά της μάλωνε,
και τα κατηγορούσε.
Χαρτιά ιεροχάρτια μου,
χαρτιά της Παναγίας.  (τα παραπάνω είναι από το blog της Παλιουριάς Γρεβενών).





1. Ήρθε ο Λάζαρος, ήρθαν τα Βάγια,
ήρθε των Βαγιών η εβδομάδα.
Ξύπνα Λάζαρε και μην κοιμάσαι,
ήρθε η μέρα σου και η χαρά σου.
Πού ήσουν Λάζαρε; Πού ήσουν κρυμμένος;
Κάτω στους νεκρούς, σαν πεθαμένος.
Δε μου φέρνετε, λίγο νεράκι,
που 'ν' το στόμα μου πικρό φαρμάκι.
Δε μου φέρνετε λίγο λεμόνι,
Που 'ν' το στόμα μου, σαν περιβόλι.
Ήρθε ο Λάζαρος, ήρθαν τα Βάγια,
ήρθε η Κυριακή που τρων’ τα ψάρια.
Σήκω Λάζαρε και μην κοιμάσαι,
ήρθε η μάνα σου από την πόλη,
σου ’φέρε χαρτί και κομπολόι.
Γράψε Θόδωρε και συ Δημήτρη,
γράψε Λεμονιά και Κυπαρίσσι.
Το κοφνάκι μου θέλει αυγά,
κι η τσεπούλα μου θέλει λεφτά.

2. Βάγια, Βάγια και Βαγιώ.
τρώνε ψάρι και κολιό.
Και την άλλη Κυριακή,
τρώνε το ψητό τ’ αρνί.



Ήρθε ο Λάζαρος ήρθαν τα Βάγια
Ήρθε κι ο Χριστός να πούμε τ’ Άγια
Ήρθε ο Χριστός απ’ την Καισαρία
Εκεί έβρισκε Μάρθα και Μαρία
Μάρθα, που ’ναι ο Λάζαρος ο αδερφός σας
φίλος του Χριστού και ιδικός μας;
Λένε αφέντη μου, που είναι απεθαμένος
Και με τους νεκρούς ανταμωμένους.
Ας υπάγουμε να τον ιδούμε
και στον τάφο του να λυπηθούμε.
Λέγε Λάζαρε, τι είδες στον Κάτω Κόσμο που επήγες;
Είδα φόβους, είδα τρόμους, είδα βάσανα και πόνους.
Όσα φύλλα έχει ο κίσσαρας και η πόλη παραθύρια
Τόσα καλά να δώσει ο Θεός εδώ που τραγουδούμε
και τη Λαμπρή, την Πασχαλιά καλόκαρδοι να βρούμε.


#####
3. Αν είναι με το θέλημα
και με τον ορισμό σας,
Λαζάρου την Ανάσταση
να πω στ’ αρχοντικό σας.
Έβγατε παρακαλούμε,
για να σας διηγηθούμε,
για να μάθετε τι εγίνη,
σήμερα στην Παλαιστίνη.
Σήμερον έρχεται ο Χριστός,
ο επουράνιος Θεός.
Εν τη πόλει Βηθανία,
Μάρθα κλαίει και Μαρία·
Λάζαρον τον αδερφό τους
τον γλυκύ και καρδιακό τους,
τρεις ημέρες τον θρηνούσαν
και τον εμοιρολογούσαν.
Την ημέρα την τετάρτη,
κίνησε ο Χριστός για να ’ρθη.
Και εβγήκεν κι η Μαρία
έξω από τη Βηθανία.
Και εμπρός του γόνυ κλει,
και τους πόδες του φιλεί.
-Αν εδώ ήσουν Χριστέ μου,
δεν θ’ απέθνησκε ο αδερφός μου.
Μα κι εγώ τώρα πιστεύω,
και καλότατα εξεύρω,
ότι δύνασ’ αν θελήσεις
και νεκρούς να αναστήσεις.
-Λέγε, πίστευε, Μαρία
άγωμεν εις τα μνημεία.
’Κείνοι παρευθύς επήγαν
και τον τάφο του εδείξαν.
Τον τάφο να μου δείξετε
και ’γω θε να πηγαίνω.
Τραπέζι να ’τοιμάσετε,
και ’γω τον ανασταίνω.
Επήγαν και του έδειξαν
τον τάφο του Λαζάρου.
Τους είπε και εκύλισαν
τον λίθο, πούχε απάνου.
Τότε κι ο Χριστός δακρύζει
και τον Άδη φοβερίζει:
-Άδη, Τάρταρε και Χάρο.
Λάζαρον θα σου τον πάρω.
Δεύρο έξω Λάζαρέ μου,
φίλε και αγαπητέ μου.
Παρευθύς από τον Άδη,
ως εξαίσιο σημάδι,
Λάζαρος απενεκρώθη,
ανεστήθη και σηκώθη.
Λάζαρος σαβανωμένος
και με το κηρί ζωσμένος.
Εκεί Μάρθα και Μαρία,
εκεί κι όλη η Βηθανία.
Μαθητές και Αποστόλοι
τότε ευρεθήκαν όλοι,
δόξα τω Θεώ φωνάζουν,
και το Λάζαρο εξετάζουν.



####
5.
εις τον Άδη που επήγες;
-Είδα φόβους, είδα τρόμους,
είδα βάσανα και πόνους.
-Λάζαρε, πες μας τι είδες,
Δώστε μου λίγο νεράκι,
να ξεπλύνω το φαρμάκι.Της καρδούλας μου το λέω,
και μοιρολογώ και κλαίω.








Του χρόνου πάλι να ’ρθουμε,
με υγεία να σας βρούμε.
Στον οίκο σας χαρούμενοι,
τον Λάζαρο να πούμε.
Σε τούτο τ’ αρχοντόσπιτο
πέτρα να μη ραϊσει.
Και ο νοικοκύρης του σπιτιού,
χρόνια πολλά να ζήσει.
Να ζήσει χρόνια εκατό,
και να τα ξεπεράσει.


ΠΗΓΗ: http://www.sansimera.gr/articles/584/174#ixzz3WQG1yW00